السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
150
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
6 - شخص صالح و عارف و مورد اطمينان و خدا ترسى را براى غسل دادنش برگزينند . 7 - به اندازهاى كه براى غسل دادن او كفايت كند ، آب آماده كنند . چگونگى غسل دادن مردگان 1 - اگر ميّت در همان جايى كه فوت نموده غسل داده شود ، كه هيچ ، و گر نه به آرامى و با احترام او را به جايگاه غسل دادنش انتقال دهند . 2 - چالهء مخصوصى براى اينكه آب غسل در آن جمع شود مهيّا كنند ، زيرا مكروه است كه آب غسل به چاه اشغال يا چاه توالت جارى شود ، لذا شايسته است حدّ و مرزى كه صاحب شريعت ، و تدبيرى كه خداوند مالك لطيف مقرّر فرموده رعايت شود . 3 - لباس ميّت را با مهربانى و نهايت احترام و با احساس اينكه اين كار زينت ميّت است از بدنش در آورند ، و اگر ممكن نبود ، به آرامى و بدون عجله بشكافند ؛ كه خداوند - جلّ جلاله - خود نگاهبان و وكيل ميّت است و بر اين حالت آگاهى و اشراف دارد . 4 - پيش از اينكه عورتش نمايان شود آن را بپوشانند ، تا حاضران نيز از اين مصيبت غير قابل توصيف ، عبرت گيرند . 5 - غسل دهنده در سمت راست ميّت ايستاده و در دل نيّت كند كه اين ميّت را به صورت واجب و براى خدا - جلّ جلاله - غسل مىدهم . 6 - در حال غسل دادن ميّت « العفو ، العفو » گفته و بر او ترحّم نمايد ، و در انجام هر امرى كه به حال ميّت سودمند است كوشش كند . زيرا در روايتى آمده كه امام صادق - صلوات اللَّه عليه - فرمود : « هر مؤمنى كه ، ميّت مؤمنى را غسل بدهد و هنگام غسل دادن او بگويد : « ربّ ، عفوك ، عفوك . » : - پروردگارا ، عفو تو ، عفو تو را تقاضا مىكنم .